De Savannah is een ras dat duidelijk meer en meer in de belangstelling komt te staan. Het is een ras in opmars en dat is niet vreemd gezien het feit dat het hier een vriendelijk, zachtaardig dier betreft in de gedaante van een zeer bijzondere verschijning.
Tot voor kort stond de ontwikkeling van de Savannah nog echt in de kinderschoenen. Maar door de redelijke groei van het aantal fokkers en hun onderlinge samenwerking begint er iets moois op te bloeien. De huidige generaties worden constanter en gelijkender aan het ideaalbeeld zoals die beschreven staat in de standaard.
De eerste generatie Savannahs is een kruising tussen een Afrikaanse Serval en een huiskat. Dat maakt het ontstaan van de Savannah vergelijkbaar met het ontstaan van de Bengaal. Met het verschil dat de Bengaal zijn uiterlijk dankt aan het kruisen met de Aziatische Luipaardkat en de Savannah de looks van de Afrikaanse Serval heeft gekregen. Een Savannah is dus ook een hybride ras.
De Savannah is een van de grotere raskatten. Maar hun grootte wordt hier en daar nog al eens flink overdreven. Er wordt gezegd dat een Savannah de afmeting heeft van een gemiddelde hond. Onzin! Zelfs de Serval heeft dat formaat nog niet eens. Ze staan echter wel hoog op de poten, hebben een slank en rank lijf en lijken daarmee behoorlijk groot terwijl hun gewicht tussen de 4 en 7 kilo bedraagt. Daarbij zijn katers veelal groter dan poezen en over het algemeen de eerdere generaties groter dan de latere. Maar die regel gaat niet altijd meer op. Zeker niet nu het ras steeds grotere vorderingen maakt en Savannah x Savannah kruisingen eerder regel dan uitzondering zijn.
Het begint dus allemaal bij de Afrikaanse Serval. Een imposant en prachtig dier. Niet geschikt om in huis te houden. Alhoewel er legio Amerikanen zijn die dat wel doen. Sommige Servals, die goed gesocialiseerd zijn in het normale huiselijke leven, kunnen verdraagzame huisdieren zijn. Ze slapen op bed, spelen met de andere huiskatten en kunnen goed met honden en kinderen om gaan. Maar, ze blijven wilde dieren. Bijna allemaal sproeien ze nog wel eens ergens tegenaan. Is het niet het nieuwe meubilair dan is het wel het geliefde baasje. Liefdes-douches noemen de trotse eigenaren dat. Tja, je moet er van houden! Daarbij komt dat een Serval zo vreselijk veel energie heeft dat hij echt een ruimte nodig heeft waar hij zich flink kan uitleven.
Door een huiskat te kruisen met een Serval verkrijg je een kat die nog wel de gelijkenis met een Serval toont, maar met een gematigder karakter. Daarmee is de weg ingeslagen naar een prachtige kat om te zien en een leuk karakter om je huis mee te delen. Zeker de wat latere generaties zijn over het algemeen prima huisdieren.
De Savannah is op weg een behoorlijk serieus ras te worden. We zijn al begonnen Savannah x Savannah te fokken. Dat is het doel. Geen andere rassen of Servals meer zichtbaar in de stamboom.
Gezien de sociaalheid van de Serval is het mogelijk een jonge Serval op te laten groeien met een of meerdere huiskatten. Als daar dan op latere leeftijd een liefde tussen opbloeid is de eerste stap op weg naar het ontstaan van de Savannah gezet.
Deze liefde is ondanks het verschil in ras en postuur oprecht. Een dekking gebeurd zonder dat daar menselijk handelen aan te pas komt. Zoals ook bij andere rassen laat een poes zich meerdere malen tijdens haar krolsheid dekken.
Aangezien een nieuw ras niet zomaar uit de lucht komt vallen zijn er andere rassen nodig om iets op te bouwen. Vroeger werd er gebruik gemaakt van de Bengaal, Serengetti, Ocicat, Egyptische Mau en Oosters Kortharen. Het ene ras heeft de rankheid, de ander het postuur, de volgende de gewenste spots, enz.. Maar die inmenging van andere rassen heeft zijn langste tijd gehad. Tegenwoordig worden deze rassen nog maar zelden gebruikt.
Een Savannah die direkt afstamt van de Serval is een F1. De kinderen daarvan, waarvan de opa een Serval is, zijn F2. De kinderen daarvan F3, enz..
De katers geboren in de eerste vier generaties na de Serval (F1 tot F4) zijn steriel. Pas bij de 5de generatie aangekomen zijn katers vruchtbaar en in te zetten voor de fok. Een F5 had voorheen in de vaderlijn enkel katers die van een ander ras waren. Tegenwoordig echter zijn we weer en stukje verder. Er is mede door de toenemende populatie voldoende fokmateriaal om vanaf de eerste generatie Savannah x Savannah te kruisen. Er zijn zelfs al enkele F5 Savannahs geboren die hun gehele stamboom gevuld hebben met enkel Savannahs. En dat is de toekomst. Hoewel de eerdere generaties zeker hun charme hebben is het de bedoeling dat we daar naartoe gaan werken.
Door de meeste fokkers wordt ervaren dat kruisingen binnen het ras mooiere Savannahs opleverd. De vachten krijgen een betere kwaliteit, het type wordt beter en vaak zijn de kinderen van groter postuur dan hun ouders.
Een Savannah behoeft geen speciale verzorging. De zorg die men aan ieder andere kat zouden geven volstaat ook voor een Savannah. Ze hebben geen speciale voedingsbehoeften en eten gewoon, normaal kattenvoer net als ieder andere kat.
Alle trekjes die we als minder leuk bij de Serval zagen worden er uit gefokt. De F1’s willen nog wel eens iets van het sproeigedrag dat we bij de Serval zien vertonen. Bij de F2 komt dit al nauwelijks meer voor. DE F3 en latere generaties hebben een even grote kans oponzindelijkheid als ieder ander ras.
Voorop gesteld natuurlijk dat een Savannah goed gesocialiseerd is. Grote catteries waarbij katten hun leven slechts slijten in hokken leveren treurig genoeg veelal mensschuwe en gefrustreerde katten af. Maar dat geldt natuurlijk voor alle rassen.
Een Savannah blijft echter wel een kat met een hoge dosis energie in zijn lenige lijf. Het is dus absoluut geen kat die de hele dag in de vensterbank ligt te snurken.
Een Savannah is graag in de buurt van mensen. Een schootkat is het echter niet vaak. Een Savannah is nieuwsgierig en altijd voor een spelletje te porren. Kinderen zijn daarmee ook leuke speelkameraadjes want zij delen vaak dezelfde interesses. Rennen, racen en tikkertje lijken favoriet.
Een vergelijking met de Bengaal is snel gemaakt. Toch is dat, ondanks dat ze beiden hybride rassen zijn, niet terecht. Het verschil tussen de beide voorouders is groot. De Aziatische Luipaardkat is een nachtdier. Zijn dag- en nachtritme verschild dus enorm van dat de mens. Dat het maakt socialiseren er niet gemakkelijker op. Een Aziatische Luipaardkat in huis gaat gewoonlijk zijn eigen gang. Indien hij voldoende bewegingsruimte heeft kan hij gelukkig zijn. Van een band tussen mens en dier is nauwelijks sprake.
Een Afrikaanse Serval is net als de mens overdag actief. Als een Serval in huis is groot gebracht ontwikkeld hij zich tot een gezinslid. Hij heeft een zeer sterke band heeft met zijn baasje en de andere gezinsleden. Onverwachte gebeurtenissen of vreemde mensen worden uit de weg gegaan. Misschien wordt er eerst nog naar gegromd of geblazen maar in de aanval zullen ze nooit gaan.
En daar zien we ook weer een groot verschil met de Aziaat. Voor de Aziatische Luipaardkat zijn in tegenstelling tot de Afrikaanse Serval twee opties; vluchten of aanvallen. In eerste instantie probeert de Aziaat het nog met grommen en blazen. Werkt dat niet dan schieten ze naar een plek om zich te verstoppen MAAR de kans is net zo groot dat ze in de aanval gaan. En ondanks het feit dat een Aziatische Luipaardkat een relatief klein postuur heeft valt zo’n aanval niet te onderschatten.
Het gedrag en karakter van de wilde voorouder van beide rassen is nog redelijk aanwezig in de F1 en F2 generatie. Naar mate het percentage wild bloed afneemt neemt ook het wilde karakter van de Bengaal / Savannah af en zien we meer en meer het karakter van de ingekruisde gedomesticeerde huiskat naar boven komen. Op dat moment is het karakter van de Savannah vergelijkbaar met dat van een Abbesijn.
En daarom misschien doen zelfs de hogere generaties Savannah het niet zo slecht op een tentoonstelling. Zeker gezien het feit dat het een nieuw ras is en de belangstelling groot. Een Savannah heeft tijdens zo’n dag aardig wat te verduren. ‘s Ochtends bij de veterinaire keuring begint het al. Het duurt niet lang of er staat al snel meer personen dan enkel de dierenarts en zijn assistent om de tafel heen. Bij de kooien is het vaak een drukte van belang. En ook de keurmeester is vaak geneigd zijn collega’s er bij te roepen om dit nieuwe ras te laten zien. Soms staat een Savannah wel een half uur op tafel en is ze in die tijd door vele handen ‘bekeken’. Daarna gaat ze met een beetje geluk door naar de nominaties en de Best in Show, het blijkt mogelijk te zijn.
Wereldwijd wordt door de TICA de Savannah vanaf de 3de generatie toegelaten op shows. Wereldwijd wordt door verenigingen aangesloten bij de WCF Savannahs vanaf de 3e generatie welkom geheten. Alle verenigingen die aangesloten zijn - of het stamboek volgen van - het Franse LOOF verwelkomen de Savannahs graag vanaf de 3e generatie. Dit geldt ook voor een groot aantal onafhankelijke verenigingen in Europa.
Bij de verenigingen aangesloten bij het FNK is de Savannah welkom maar wordt het ingeschreven als huiskat.